مهر زنی اولین فرآیند شکل گیری بود که برای تولید انبوه آرنج های بدون درز استفاده می شد. در حالی که تا حد زیادی با فشار داغ یا سایر فرآیندهای شکلدهی در تولید مشخصات زانویی رایج جایگزین شده است، به دلیل حجم کم تولید، دیوارههای بیش از حد ضخیم یا نازک و سایر الزامات خاص همچنان برای مشخصات خاصی استفاده میشود.
زانو زدن از یک لوله خالی با همان قطر بیرونی آرنج استفاده می کند که مستقیماً با استفاده از یک پرس در قالب فشار داده می شود.
قبل از مهر زنی، لوله خالی روی قالب پایینی قرار می گیرد و هسته داخلی و قالب های انتهایی وارد می شوند. قالب بالایی برای شروع فشار دادن به سمت پایین حرکت می کند و زانویی با محدودیت قالب بیرونی و پشتیبانی قالب داخلی تشکیل می شود.
در مقایسه با شکل دهی با فشار داغ، کیفیت ظاهری آرنج های مهر شده پایین تر است. در حین شکلدهی، قوس بیرونی زانویی مهر شده در حالت کشیده است، بدون فلز اضافی از سایر قسمتها برای جبران، که منجر به کاهش ضخامت دیواره تقریباً 10٪ در قوس خارجی میشود. اما به دلیل مناسب بودن برای تولید تک تکه و هزینه کم، زانویی مهر زنی بیشتر برای ساخت دسته های کوچک زانویی جدار ضخیم استفاده می شود.
زانوهای مهر زنی به دو دسته مهر زنی سرد و مهر زنی گرم تقسیم می شوند که انتخاب معمولاً بر اساس خواص مواد و قابلیت های تجهیزات انجام می شود.
فرآیند شکلدهی زانوهای سرد اکسترود شده شامل استفاده از یک دستگاه تخصصی شکلدهی آرنج است. تیوب بلانک در قالب بیرونی قرار می گیرد و پس از بسته شدن قالب های بالایی و پایینی، تیوب بلانک در امتداد شکاف بین قالب های داخلی و خارجی تحت فشار یک میله فشاری حرکت می کند و بدین ترتیب فرآیند شکل دهی کامل می شود.


